به گزارش پایگاه خبری اقتصاد جوان، فضای مجازی در سالهای اخیر به بخش جداییناپذیر زندگی روزمره افراد تبدیل شده است. اگرچه این فضا امکانات گستردهای برای ارتباط، آموزش و دسترسی به اطلاعات فراهم کرده، اما همزمان زمینهساز تهدیدهای جدی علیه امنیت اطلاعات و حریم خصوصی کاربران نیز شده است.
کارشناسان معتقدند رعایت مجموعهای از اصول ساده اما کاربردی میتواند نقش مؤثری در کاهش این تهدیدها داشته باشد.
پرهیز از استفاده حسابهای قدیمی و قابل شناسایی
علیاصغر زارعی، مدرس دانشگاه و کارشناس ارشد مدیریت سیستمهای اطلاعاتی، اظهار کرد: استفاده از حسابهای کاربری قدیمی که با نام واقعی یا اطلاعات شخصی ساخته شدهاند، بهویژه برای فعالیتهای حساس، خطر شناسایی هویت کاربران را افزایش میدهد؛ حتی اگر نام کاربری یا تصویر پروفایل تغییر کرده باشد.
وی افزود: اطلاعات حسابهای قدیمی ممکن است در آرشیوها و پایگاههای داده باقی مانده باشد و همین موضوع زمینه شناسایی کاربران را فراهم میکند. به همین دلیل توصیه میشود برای فعالیتهای حساس، حسابهای کاملاً جدید و بدون ارتباط با هویت واقعی ایجاد شود.
تفکیک حسابهای ناشناس از حسابهای واقعی
به گفته این کارشناس، لینککردن حسابهای ناشناس به حسابهای شخصی یکی از رایجترین اشتباهات کاربران است. اتصال حسابهایی مانند ایکس (توییتر) به اینستاگرام یا فیسبوک شخصی میتواند بهراحتی هویت واقعی فرد را آشکار کند.
الگوریتمهای هوشمند پلتفرمها نیز از طریق الگوهای رفتاری، زمان فعالیت، نوع محتوا و ارتباطات مشترک قادر به شناسایی ارتباط میان حسابها هستند. کارشناسان توصیه میکنند هر حساب فقط برای یک هدف مشخص استفاده شود و از اشتراکگذاری تصاویر و محتوای تکراری پرهیز شود.
انتخاب نام کاربری امن و غیرقابل حدس
نام کاربری یکی از مهمترین عناصر شناسایی در فضای مجازی است. استفاده از نام واقعی، تاریخ تولد، شماره تلفن یا اطلاعات قابل حدس میتواند امنیت حساب را بهشدت کاهش دهد.
نام کاربری امن باید غیرواقعی، غیرقابل حدس و فاقد اشاره به هویت، شغل یا محل زندگی باشد و بهتر است در پلتفرمهای مختلف یکسان انتخاب نشود.
مدیریت ردپای دیجیتال
هر فعالیت آنلاین اثری از کاربر برجای میگذارد که به آن «ردپای دیجیتال» گفته میشود. کاهش این ردپا از طریق حذف اطلاعات قدیمی، پاکسازی پروفایلها، حذف حسابهای بلااستفاده و بررسی نتایج جستوجوی نام در موتورهای جستوجو، نقش مهمی در حفظ حریم خصوصی دارد.
کارشناسان تأکید دارند هرچه اطلاعات کمتری از افراد در فضای آنلاین موجود باشد، احتمال سوءاستفاده نیز کاهش مییابد.
تنظیم دقیق حریم خصوصی حسابها
بررسی و تنظیم بخش حریم خصوصی در شبکههای اجتماعی، محدود کردن نمایش محتوا به افراد مورد اعتماد، غیرفعال کردن امکان جستوجوی حساب با شماره تلفن یا ایمیل و کنترل مجوزهای دسترسی برنامهها از دیگر اقدامات ضروری برای افزایش امنیت دیجیتال است.
فعالسازی احراز هویت دومرحلهای
احراز هویت دومرحلهای (2FA) یکی از مؤثرترین ابزارها برای جلوگیری از دسترسی غیرمجاز به حسابهای کاربری است. با فعالسازی این قابلیت، حتی در صورت افشای رمز عبور، ورود بدون کد تأیید دوم امکانپذیر نخواهد بود.
افزایش سواد و آگاهی امنیت سایبری
در نهایت، کارشناسان تأکید میکنند که مهمترین عامل حفظ امنیت در فضای مجازی، افزایش آگاهی کاربران است. شناخت روشهای فیشینگ، بدافزارها و مهندسی اجتماعی میتواند از بسیاری از تهدیدها جلوگیری کند.
به باور متخصصان، امنیت دیجیتال یک اقدام مقطعی نیست، بلکه فرآیندی مستمر است که با رعایت این اصول میتوان از حریم خصوصی و اطلاعات شخصی در فضای مجازی به شکل مؤثرتری محافظت کرد.
/ایسنا
